علمی

نگاهی به سیاره زهره یا ونوس

زهره دومین سیاره از خورشید و سومین شیء درخشان در آسمان زمین پس از خورشید و ماه است. بعضی اوقات از آن به عنوان سیاره خواهر به زمین یاد می شود ، زیرا اندازه و جرم آنها بسیار مشابه است. زهره همچنین نزدیکترین سیاره به زمین است. سطح زهره توسط یک لایه ابر مات که از اسید سولفوریک تشکیل شده است پنهان شده است.

این سیاره به نام ونوس الهه رومی عشق و زیبایی نامگذاری شده و دومین سیاره منظومه شمسی است.

زهره دومین شیء طبیعی  در آسمان است. این سیاره دارای بزرگی ظاهری -3.8 تا -4.6 است که باعث می شود در روز روشن واضح و قابل رویت باشد. ماه تنها ماده طبیعی دیگر است که درخشان تر است.
ونوس را گاهی به “ستاره صبح” و “ستاره عصر” می گویند. این تاریخ به تمدنهای باستانی برمی گردد که اعتقاد داشتند زهره در حقیقت دو ستاره مجزا است که در آسمان ظاهر می شوند. وقتی مدار زهره از مدار زمین عبور می کند ، در هنگام طلوع آفتاب قابل مشاهده است و در هنگام غروب خورشید همچنین قابل مشاهده است. آنها توسط یونانیان به فسفر و Hesperus شناخته می شدند ، و توسط رومی ها لوسیفر و وسپر.

یک روز در زهره بیشتر از یک سال آن است. به دلیل چرخش آهسته در محور خودش، 243 روز زمینی طول می کشد تا یک چرخش را انجام دهد و یک روز را سپری کند و 225 روز طول میکشد تا 1 سال را سپری کند و یک سال را سپری کند! – یک سال ونوس کوتاهتر از روز در ونوس است.\

 

زهره به نام الهه رومی عشق و زیبایی نامگذاری شده است. این ممکن است تا حدودی به دلیل درخشش آن از کره زمین باشد و ممکن است مربوط به بابلیان در سال 1581 باشد که از زهره به عنوان “ملکه روشن آسمان” یاد میکردند.

زهره بعضا سیاره خواهر زمین نامیده می شود. دلیل این است که اندازه آنها بسیار مشابه است (فقط 638 کیلومتر با قطر متفاوت است) و زهره حدود 81٪ از جرم زمین را دارد. همچنین نزدیکترین سیاره به زمین است. هر دو سیاره همچنین دارای یک هسته مرکزی ، یک گوشته مذاب و یک پوسته هستند.

زهره نه قمر دارد و نه انگشتر

میلیاردها سال پیش ، آب و هوای زهره ممکن است شبیه به آب و هوای زمین بوده باشد و دانشمندان معتقدند که ونوس زمانی دارای مقادیر زیادی آب یا اقیانوس ها بوده است. با این حال ، به دلیل دمای زیاد ناشی از اثرات شدید گلخانه ، این آب از مدتها قبل جوشیده شده و سطح سیاره اکنون برای گرم نگه داشتن زندگی بسیار گرم و خصمانه است.

چرا زهره خلاف سیارات دیگر می چرخد

زهره در جهت مخالف با سیارات دیگر می چرخد. بیشتر سیارات دیگر خلاف جهت عقربه های ساعت در محور خود می چرخند ، با این حال زهره ، مانند اورانوس ، در جهت عقربه های ساعت می چرخد. این به عنوان چرخش رتروگراد شناخته شده است و احتمالاً در اثر برخورد با سیارک یا اشیاء دیگر ایجاد شده است که باعث شده این سیاره مسیر چرخشی خود را تغییر دهد.

ونوس گرمترین سیاره منظومه شمسی است که میانگین دمای آن 462 درجه سانتیگراد است (863 درجه فارنهایت). همچنین  زهره در محور خود خم نمی شود و این بدان معناست که هیچ فصلی وجود ندارد. جو یک دی اکسید کربن متراکم 96.5٪ است که گرما را به دام می اندازد و باعث ایجاد اثر گلخانه ای می شود که میلیارد ها سال قبل از منبع آب تبخیر شده است.

نگاهی به سیاره زهره یا ونوس

دما در زهره بین شب و روز متفاوت نیست. این به دلیل حرکت آهسته بادهای خورشیدی در سطح سیاره است.

سن تخمینی سطح زهره حدود 300-400 میلیون سال قدمت دارد. برای مقایسه ، سطح زمین قدمتی در حدود 100 میلیون سال دارد.

فشار جوی ونوس 92 برابر قویتر از زمین است. این بدان معناست که هر سیارک کوچکی که وارد جو زهره می شود ، تحت فشار بسیار زیاد خرد می شود ، به همین دلیل هیچ دهانه سطح کوچک در سیاره وجود ندارد. این فشار معادل حدود 1000 کیلومتر زیر اقیانوس های زمین است.

زهره میدان مغناطیسی بسیار ضعیفی دارد. این دانشمندان را شگفت زده کرده است  که انتظار داشتند ناهید دارای میدان مغناطیسی مشابه با قدرت زمین باشد. یکی از دلایل احتمالی این امر این است که زهره هسته درونی محکم ندارد یا اینکه هسته آن خنک کننده نیست.

زهره تنها سیاره منظومه شمسی است که از یک چهره زن نامگذاری شده است.

زهره خورشید را به صورت بیضی وار گردش می کند ، اما مدار آن نزدیکترین دایره نسبت به مدار تمام سیارات منظومه شمسی است.

زهره نزدیکترین سیاره به زمین است. هنگامی که زهره با زمین و خورشید همسو است ، با فاصله متوسط ​​41 میلیون کیلومتر (25.5 میلیون مایل) با ما فاصله دارد.

اطلاعات و فاکتورهای بیشتر درباره VENUS

برخی اوقات گفته می شود که زهره و زمین به دلیل شباهت در اندازه ، چگالی ، جرم و حجم ، سیارات دوقلو هستند. اگرچه این خصوصیات سیاره ای نسبتاً یکسان است ، اما زهره و زمین هنوز از بسیاری جهات دیگر (جو ، چرخش ، دمای سطح و…)به صورت  قابل ملاحظه ای متفاوت هستند. باید توجه داشت که آنها یکسان نیستند.

دانش ما نسبت به زهره در نیمه دوم قرن بیستم رشد چشمگیری داشته است. به عنوان مثال ، قبل از چندین ماموریت سیاره ای که توسط ناسا و اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد در دهه 1960 ، دانشمندان امیدوار بودند که شرایط زیر ابرهای بسیار متراکم و پوشیده از سیاره زهره امکان زندگی را فراهم میکند. متأسفانه ، داده های جمع آوری شده در طول این ماموریت ها ثابت کردند که شرایط موجود برای زندگی نیست.

نگاهی به سیاره زهره یا ونوس

اتمسفر سیاره زهره

جو زهره را می توان به دو لایه گسترده تقسیم کرد. اولین بانک ابر است که به طور موثر کل کره زمین را در بر می گیرد. دوم همه چیز زیر این ابرها است.

اتمسفر سیاره زهره
اتمسفر سیاره زهره

 

ابرهای اطراف زهره از 50 تا 80 کیلومتری از سطح سیاره امتداد دارند و در درجه اول از دی اکسید گوگرد (SO2) و اسید سولفوریک (H2SO4) تشکیل شده اند. این ابرها به قدری متراکم هستند که 60٪ از نور خورشید را که زهره به فضا باز می گرداند منعکس می کند.

هنگام مطالعه جو زیر ابر دو ویژگی بلافاصله برجسته می شود: تراکم و ترکیب. علاوه بر این ، تأثیر این دو ویژگی بر روی کره زمین عمیق است و باعث می شود ونوس داغترین و کمترین مهمان نوازی را نسبت به سیارات دیگر  در منظومه شمسی داشته باشد.

سطح سیاره زهره

با توجه به ابرهای ضخیم و ناهنجار که زهره را پوشانده است ، جزئیات سطح آن از طریق وسیله عکاسی ساده قابل دستیابی نیست. خوشبختانه دانشمندان توانسته اند به جای این روش از روش نقشه برداری رادار استفاده کنند. در حالی که هر دو عکاسی و تصویربرداری از رادار با جمع آوری اشعه ای که جسم را گزاف کرده است کار می کنند ، تفاوت در اشکال اشعه جمع شده وجود دارد.

نگاهی به سیاره زهره یا ونوس

 

عکاسی پرتوهای نوری قابل مشاهده را جمع می کند و نقشه برداری رادار اشعه مایکروویو را جمع می کند. مزیت استفاده از نقشه برداری رادار با زهره این است که اشعه مایکروویو قادر به عبور از ابرهای ضخیم سیاره است ، در حالی که نور لازم برای عکاسی قادر به انجام چنین کاری نیست.

اولین نقشه های راداری از سطح ونوس از طریق فضاپیما در سال 1978 هنگامی که فضاپیمای Pioneer Venus شروع به چرخش کره زمین کرد انجام شد. آنچه که در نتیجه نقشه ها نشان داد ، سطحی متشکل از دشت های تشکیل شده توسط گدازه های باستانی بود.

 

در سال 1990 ، فضاپیمای ماژلان شروع به چرخش زهره کرد. علاوه بر انجام نقشه برداری راداری ، تصویربرداری پیشرفته تری از رادار انجام داد که جزئیات بسیار دقیق تری را جمع می کرد. چیزی که ماژلان پیدا کرد تقریباً 1000 دهانه بود. جالب است که هیچ یک از دهانه های دیده شده قطر کمتر از 2 کیلومتر نداشتند.

نگاهی به سیاره زهره یا ونوس

مشاهدات اضافی در مورد اندازه دهانه های برخورد ، به روشن شدن سن سطح این سیاره کمک می کند.

فضای داخلی

یک سؤال بی پاسخ درباره فضای داخلی ونوس این است که آیا هسته سیاره مایع یا جامد است یا خیر. از یک سو ، از آنجا که زهره و زمین بسیار یکسان هستند ، منطقی است که نتیجه گیری کنیم از آنجا که زمین هسته مایع دارد ، ونوس نیز اینگونه است البته شاید!

 

منبع : theplanets

برچسب ها
مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن